Ostatnio zabawiłam na jakimś dziwny, weselu, na które trafiłam prawie z przypadku. Poznałam tam cudowną bułgarsko-włoską rodzinę. Młodsze pololenie mamrotało coś po angielku, choć niechetnie, natomiast starsi członkowie rodu po angielsku, czy polsku ni cholery. Ale, że nie ma dla mnie rzeczy niemożliwych to wyciągnełam kilka prawdziwych przepisów.ale najważniejszy to ten na carbonare. carbonara pochodzi z jakiegostam regionu włoch (niestety nie zrozumiałam z jakiego) z którego pochodziła zaprzyjaźniona babcia. jak wielkie było moje zaskoczenie jak usłyszałam przepis. nie ma tam wogóle śmietany!!!! rozbawiłam całą włoską rodzinę pytając się o śmietane w carbonarze (gdy zapytałam o zioła to mnie wyśmiali po raz kolejny), do końca wieczoru wytykali mnie palcem... oto więc przepis:

składniki:
makaron spaghetti
czosnek
oliwa
boczek
pieprz
żółtka

1. Na patelni rozgrzewamy oliwę. Wrzucamy do niej 1-2 ząbki czosnku (przekrojonego na pół, nie siekać na drobno). Po 3 minutach wyławiamy czosnek i wyrzucamy.

2. Do oliwy wrzucamy boczek (niestety nie wiem jaki ma być ten boczek - czy surowy, czy wędzony... zabrakło mi słownictwa). W każdym razie boczek ma być tylko zarumieniony.

3. Następnie dodajemy świeżo zmielonego pieprzu i żółtka - żółtka nie mogą się ściąć, mają z oliwą stworzyć jednolita masę. Mieszamy z makaronem, oczywiscie spaghetti i oto macie przepis na najstarsza i najtańszą wersję carbonary. Dla mnie pycha. Kasia Bezcukru